อภิธานศัพท์การต้านจุลชีพ

จาก A-Z: ค้นหาความหมายที่อยู่เบื้องหลังศัพท์การต้านจุลชีพที่ใช้กันทั่วไป

ติดต่อเราวันนี้

A.

Antibacterial agent (สารต้านแบคทีเรีย)– สารเคมีใด ๆ ที่ใช้ฆ่าเชื้อแบคทีเรีย (bactericide) หรือจะเป็นการรบกวนการเพิ่มทวีคูณและการเจริญเติบโตของแบคทีเรีย (bacteriostat)

Antifungal agent (สารต้านเชื้อ)– สารเคมีใด ๆ ที่ฆ่า (fungicide) หรือเป็นอุปสรรคต่อการเจริญของเชื้อรา

Antimicrobial agent (สารต้านจุลชีพ)– สารเคมีใด ๆ ที่ฆ่าหรือเป็นอุปสรรคต่อการเจริญเติบโตของจุลชีพรวมถึงเชื้อแบคทีเรีย เชื้อรา ราน้ำค้างและเชื้อเห็ดราได้

Antimicrobial efficacy (ประสิทธิภาพการต้านจุลชีพ) – ประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ต้านจุลชีพตัดสินได้จากคุณค่าของการทำงานเพื่อต้านจุลชีพ คุณค่าของการทำงานเพื่อต้านจุลชีพซึ่งได้มาโดยการใช้วิธีการทดสอบประสิทธิภาพตามมาตรฐาน

Autoclave(การนึ่งฆ่าเชื้อด้วยความดันแบบออโต้เคลฟ) – ห้องแรงดันที่มีความสามารถในการฆ่าเชื้อด้วยไอน้ำที่อุณหภูมิร้อน 121 องศาเซลเซียส (°C) และ 15 ปอนด์ต่อตารางนิ้ว (psi)


B.

Bacteria (เชื้อแบคทีเรีย) – สิ่งมีชีวิตที่มีขนาดเล็กซึ่งโดยปกติมักจะเป็นเพียงเซลล์เดียวที่สามารถพบได้ในทุกที่ พวกมันสามารถเป็นอันตรายได้ เช่นเมื่อพวกมันเป็นสาเหตุทำให้เกิดการติดเชื้อหรือเป็นประโยชน์ได้ก็ต่อเมื่อใช้ในกระบวนการของการหมักและเพื่อการย่อยสลายตัว

Bacteriostatic (ความสามารถในการยับยั้งการเจริญเติบโตหรือการสืบพันธุ์ของแบคทีเรีย) - เมื่อสารต้านจุลชีพเข้าทำการยับยั้งการเจริญเติบโตและการขยายพันธุ์ของแบคทีเรียแต่ไม่ได้ฆ่าพวกมัน โดยด้านปริมาณแล้วประชากรแบคทีเรียไม่ได้มีการเจริญขึ้นหรือเพิ่มจำนวนขึ้นของจำนวนหนึ่งที่อยู่ในตัวอย่างที่ได้รับการบำบัดตลอดทั้งช่วงเวลาที่ทำการทดลองแต่ตัวอย่างที่ควบคุมจะยอมทำให้เชื้อแบคทีเรียมีโอกาสสืบพันธุ์ได้


C.

Challenge testing (การทดสอบประสิทธิภาพความท้าทาย) – โดยทั่วไปแล้ววิธีทดสอบที่ระบุเงื่อนไขการทดสอบประสิทธิภาพด้านสิ่งแวดล้อม: โดยกำหนดความยาวของ ระยะเวลาที่เชื้อแบคทีเรียควรจะสัมผัสกับวัสดุชิ้นที่ใช้ทดสอบ ความเข้มข้นของสารอาหารและอุณหภูมิ เงื่อนไขของการท้าทายนี้มีเพื่อการทดสอบประสิทธิภาพต้านเชื้อแบคทีเรียซึ่งส่วนใหญ่มีความเข้มข้นของสารอาหารที่ระดับร้อยละ 5 (5%) โดยมีเวลาสัมผัสนาน 18-24 ชั่วโมงที่อุณหภูมิ 37°C

Colony forming units (CFU) ตัวเครื่องเพื่อประมาณการจำนวนแบคทีเรียตัวอย่างได้ การประเมินนี้ทำขึ้นโดยการเพาะเชื้อแบคทีเรียบนตัวกลางทางจุลชีววิทยา (แหล่งอาหาร) ที่อุณหภูมิที่รองรับการเติบโตของสิ่งมีชีวิตที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าและนับได้

Control sample (ตัวอย่างควบคุม) – ตัวอย่างที่ไม่ได้รับการบำบัด (ไม่ต้านจุลชีพ) ที่ใช้ในการทดสอบเป็นตัวเปรียบเทียบสำหรับตัวอย่างที่ได้รับการบำบัด จำนวนของสิ่งมีชีวิตบนตัวอย่างควบคุมภายหลังจากช่วงเวลาที่ท้าทายสามารถเทียบกับจำนวนของสิ่งมีชีวิตที่ยังคงมีชีวิตรอดหลงเหลืออยู่บนตัวอย่างที่ได้รับการบำบัด (ต้านจุลชีพ) ประสิทธิภาพการต้านการเจริญเติบโตของจุลชีพที่มีสามารถคำนวณได้ตามเปอร์เซ็นต์หรือสูตรค่าลอการิทึมเพื่อลดทอนการคำนวณ (log reductions) เพื่อบ่งชี้ถึงระดับการทำงานในกิจกรรมการต้านจุลชีพ


E.

Enumerate (แจกแจง) – ในการกำหนดจำนวนของแบคทีเรียตัวอย่างได้


G.

Gram staining (การย้อมสีแกรม)- เป็นเทคนิคทั่วไปที่ใช้ในการหาความแตกต่างของแบคทีเรียทั้งสองกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ในองค์ประกอบของผนังเซลล์ที่แตกต่างกัน การจำแนกความแตกต่างด้วยขั้นตอนการย้อมสีแกรมระหว่างกลุ่มของแบคทีเรียแกรมบวกและแกรมลบเหล่านี้จะให้สีเป็นสีแดงหรือสีม่วง

Gram-positive Bacteria (เชื้อแบคทีเรียแกรมบวก) - แบคทีเรียที่ให้ผลลัพธ์ที่เป็นบวก (รอยย้อมเป็นสีม่วง) และในการทดสอบรอยย้อมสีแกรมตามแบบดั้งเดิมที่ถูกใช้ในการจำแนกประเภทเชื้อแบคทีเรียได้อย่างรวดเร็ว โดยจะแยกเชื้อแบคทีเรียออกเป็นสองกลุ่มกว้าง กลุ่มนี้รวมถึงแบคทีเรียในดินที่โดยทั่วไปจะพบมากที่สุดและเชื้อโรคบางชนิด เช่น ไมโคแบคทีเรียม (Mycobacterium) และคอริเนแบคทีเรียม (Corynebacterium) โดยทั่วไปแล้วการทดสอบประสิทธิภาพในการต้านจุลชีพมักใช้เชื้อสแตปฟิโลคอคคัสออเรียสเป็นตัวแทนเชื้อแบคทีเรียแกรมบวก

Gram-negative Bacteria (เชื้อแบคทีเรียแกรมลบ) - แบคทีเรียที่ให้ผลลัพธ์เป็นลบ (รอยย้อมสี) ในการทดสอบด้วยการย้อมสีแกรมในแบบดั้งเดิมถูกใช้เพื่อการจำแนกแบคทีเรียได้รวดเร็ว ซึ่งแบ่งแบคทีเรียได้เป็นสองกลุ่มกว้าง ตามผนังเซลล์ของพวกเขา แบคทีเรียในกลุ่มนี้โดยทั่วไปจะเป็นสาเหตุของการติดเชื้อในกระแสเลือดที่เกิดจากในโรงพยาบาล โรคปอดบวมและโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ Escherichia coli (เชื้ออีโคไล) ที่พบได้บ่อยที่สุดเป็นเชื้อแกรมลบ โดยทั่วไปแล้วการทดสอบประสิทธิภาพการต้านจุลชีพจะใช้ เชื้ออีโคไล (Escherichia coli) และ เชื้อ Klebsiella pneumoniae เป็นตัวแทนเชื้อแกรมลบ


I.

Incubation (ระยะฟักตัว) – กระบวนการในการรักษาสภาพแวดล้อมที่ควบคุมซึ่งเอื้อต่อการเติบโตหรือการพัฒนาของจุลินทรีย์

Incubation period (ระยะเวลาในการฟักตัว)– ความยาวนานของระยะเวลาที่จุลินทรีย์ถูกสัมผัสกับตัวอย่างที่ใช้ทดสอบภายใต้เงื่อนไขของสภาพแวดล้อมที่มีการควบคุม

Inoculum (หัวเชื้อจุลชีพ) – เริ่มต้นการทดสอบจำนวนประชากรของสิ่งมีชีวิต (โดยการสร้างโคโลนีของอาณานิคมจุลชีพจำนวนหน่วยต่อ CFU ) โดยนำไปแต้มกับตัวอย่างที่ใช้ทดสอบ ขนาดของหัวเชื้อสามารถใช้ในการเปรียบเทียบกับจำนวนของสิ่งมีชีวิตที่คงเหลืออยู่ในตอนท้ายของการทดสอบได้


L.

Log reduction (ค่าลอการิทึมเพื่อลดทอนการคำนวณ) – การวัดผลของการเปลี่ยนแปลงในประชากรจุลินทรีย์บนชิ้นตัวอย่างที่ได้รับการบำบัด ภายหลังจากที่ทดลองช่วงเวลาในการท้าทายประสิทธิภาพจะถูกเปรียบเทียบกับขนาดหัวเชื้อในช่วงเริ่มต้นที่นำไปใช้ทดสอบหรือเปรียบเทียบกับตัวอย่างที่ไม่ได้รับการบำบัด (untreated sample)


M.

Microorganisms (จุลชีพ)– สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กหรือเซลล์คลัสเตอร์ที่มีขนาดเล็กเกินไปที่จะมองเห็นด้วยตาเปล่า รวมถึงเชื้อพวก eukaryotes เช่น เห็ดราและ protists, prokaryotes บางอย่างเช่น แบคทีเรียและสาหร่ายบางประเภท รวมทั้งไวรัสบางตัว


N.

Neutralize (ทำให้เป็นกลาง) – ขั้นตอนในการสิ้นสุดระยะเวลาการทดสอบ ตัวอย่างที่ใช้ทดสอบประสิทธิภาพต้องสัมผัสกับสารต้านฤทธิ์ที่ทำให้มีสภาวะการทดลองเป็นกลางด้วย ( เช่น น้ำซุปเลธีน, ธาตุเลซิธิน ) ที่จะหยุดฤทธิ์การต้านจุลชีพและสิ้นสุดที่การท้าทาย

Neutralizer (สารทำให้เป็นกลาง)– สารเคมีที่ถูกใช้เพื่อหยุดการทำงาน โดยทำให้มีสภาพเป็นกลางหรือดับคุณสมบัติการต้านเชื้อแบคทีเรียของสารต้านแบคทีเรีย

Neutralization (การทำให้เป็นกลาง) – การจุ่มชิ้นวัสดุที่ใช้ทดสอบแช่ลงในสารทำให้เป็นกลางเพื่อหยุดสารต่อต้านการเจริญเติบโตของแบคทีเรียออกจากปฏิกิริยาบนเชื้อแบคทีเรีย แบคทีเรียจะยังมีชีวิตอยู่ในตอนท้ายของช่วงเวลาที่ทำการท้าทายนี้ จากนั้นจึงสามารถตัดสินได้

Nutrient level/Nutrient load (ระดับของปริมาณสารอาหาร / การใส่สารอาหารเข้าไป) – ระดับของความอุดมสมบูรณ์ทำให้พร้อมที่จะทดสอบสิ่งมีชีวิตที่ในระหว่างช่วงเวลาทำการท้าทาย ( ช่วงการทดสอบ ) วิธีทดสอบบางอย่างจะระบุระดับของสารอาหาร แต่ถึงอย่างไรก็ตามบางอย่างก็ไม่อาจระบุไม่ได้ หากการทดสอบประสิทธิภาพนี้ดำเนินการโดยปราศจากสารอาหาร ( เช่น น้ำเกลือ) การเปลี่ยนแปลงในสิ่งมีชีวิตที่ยังคงรอดชีวิตหลงเหลืออยู่อาจเป็นผลจากการขาดสารอาหารได้เช่นเดียวกับการออกฤทธิ์ในการต้านจุลชีพ สภาวะของสารอาหารที่ช่วยในการเจริญเติบโตตามมาตรฐาน (น้ำซุปของสารอาหาร: น้ำ) สำหรับการทดสอบวัสดุที่ไม่ดูดซับส่วนใหญ่ (เช่นโพลีเมอร์) คืออัตราส่วน 1:500 (ร้อยละ0.2) และสำหรับการทดสอบประสิทธิภาพกับวัสดุที่ดูดซับความชื้นเป็นส่วนใหญ่ (เช่น สิ่งทอ) ใช้สารอาหารที่เจือจางในระดับ 1:20 (ร้อยละ 5)


P.

Percent reduction (ร้อยละการลดลง) – การวัดการเปลี่ยนแปลงในประชากรของจุลินทรีย์ในตัวอย่างวัสดุที่ได้รับการบำบัด ภายหลังจากที่ช่วงระยะเวลาที่ทำการท้าทายเมื่อเทียบกับหัวเชื้อของจุลินทรีย์ในช่วงการเริ่มต้นทดสอบที่ถูกนำไปใช้หรือเมื่อเปรียบเทียบกับตัวอย่างที่ไม่ได้ผ่านกระบวนการบำบัดมาก่อน

Plate count method (วิธีการนับในจานเพาะเชื้อ) – วิธีการที่จำนวนแบคทีเรียที่มีอยู่หลังจากระยะฟักตัวจะได้รับการคำนวณโดยการนับจำนวนการสร้างอาณานิคม (โคโลนี: CFU) บนพื้นผิววุ้น


Q.

Qualitative testing (การทดสอบประสิทธิภาพเชิงคุณภาพ) – การทดสอบให้ตัวบ่งชี้ผลของการยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลชีพแต่ไม่ได้ระบุถึงระดับของผลกระทบ มันให้การอ่านผลได้ 2 อย่างแบบไบนารี คือผลการอ่านเป็น "ใช่หรือไม่" แต่ไม่ใช่การกำหนดเป็นค่าตัวเลขที่บอกระดับของกิจกรรมในการทำงานเพื่อต้านจุลชีพ ตัวอย่างของการทดสอบประสิทธิภาพเชิงคุณภาพ ได้แก่ การทดสอบระบบ AATCC 147, AATCC 90, Kirby Bauer (การทดสอบทั่วไป), AATCC 30-III

Quantitative Measure of Efficacy (QMR) (การวัดประสิทธิภาพเชิงปริมาณ) – เป็นค่าที่ได้จากการวัดการลดลงเป็นเปอร์เซ็นต์หรือด้วยค่าล็อก (log)[10 เพื่อหาค่าการลดในการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงในประชากรจุลินทรีย์ 1-Log Reduction (ค่าลอการิทึมเพื่อลดทอนการคำนวณ) มีค่าการลดลงเทียบได้เท่ากับร้อยละ 90 2-Log Reduction (ค่าลอการิทึมเพื่อลดทอนการคำนวณ) มีค่าการลดลงเทียบได้เท่ากับร้อยละ 99

Quantitativetesting (การทดสอบประสิทธิภาพในเชิงปริมาณ)– การทดสอบประสิทธิภาพให้ค่าตัวเลขที่ใช้ในการกำหนดผลของการยับยั้งการเจริญเติบโตของจุลชีพ ( เปอร์เซ็นต์การลดหรือค่าลอการิทึมเพื่อลดทอนการคำนวณ) การทดสอบประสิทธิภาพในเชิงปริมาณรวมถึง AATCC 100 (การประเมินผลการยับยั้งแบคทีเรียบนวัสดุสิ่งทอ), JIS L 1902 (การทดสอบการลดปริมาณแบคทีเรีย), ISO 22196


R.

Recover (การกู้คืน) – ขั้นตอนดำเนินการเพื่อหยุดกิจกรรมต้านจุลชีพได้สิ้นสุดระยะเวลาการท้าทายและกำหนดประชากรแบคทีเรียที่ยังคงมีชีวิตอยู่หลังจากช่วงเวลาที่ทำการทดลองการท้าทาย


T.

Treated sample (ตัวอย่างที่ได้รับบำบัด)– ตัวอย่างของผลิตภัณฑ์ที่ได้รับการทดสอบคุณสมบัติในการต้านจุลชีพ


V.

Value of antimicrobial activity (ค่าของการทำงานกิจกรรมต้านจุลชีพ) - แสดงให้เห็นความแตกต่างของค่าลอการิทึมของจำนวนที่ทำงานได้ระหว่างผลิตภัณฑ์ต้านจุลชีพและผลิตภัณฑ์ที่ไม่ผ่านการบำบัดหลังจากการฉีดวัคซีนและการบ่มเชื้อแบคทีเรีย


Z.

Zone of inhibition (พื้นที่ของการยับยั้ง) – พื้นที่ว่างเปล่าไม่มีการเติบโตของจุลินทรีย์โดยรอบ ๆ